sanalmıydın sevdigim...! buz gbi bir ekranda sıcak bir merhabaydın sen,en gerçekten dha gerçektin.rotasını klavyeye dokunan parmaklarımızın çizdigi yolculukta aynı durakta kaşılaştık biz.sıcacık bir merhabaydın sen buz bir ekranda.yalnızdık yolu yk yalnızdık,bir şekilde yalnız.gerçek yaşam içindeki sanallıgımızdan kaçıp,sanal yaşamdaki gerçeklige soyunmamış mıydık cebimizde ki yalnızlık agırlaşınca.sonra çıplaklıgımıza kelimelerimizi giyinmemiş miydik? açıp tüm gizlerimizin önünü,istadigimizce özgür,diledigimizce deli,yaşayamadıgımızca çocuk,inandıgımızca kendimiz,nasıl aktık birbirimize zmn içinde,kol bulmuş nehirler gbi.söylenememiş bitirdiklerimizi,kırılmış umutlarımızı,bedeli ödenmemiş vakitlerimizin bıraktıgı fermanı,yitirdiklerimize sormadık mı? anlatmadık mı birbirimize güvenerek? en gülünmeyecek şeylere bile gülmedik mi çocuklar gbi bir masalın içinde kahkahalarla,haytaca,tüm günün ciddiligini fırlatıp bir kenara! olabildigimizce özgür,kırabildigimizce rahat,umursamazca katı,tüm öfkelerimizle,yıgılan isyanlarımızın hırsını birbirimizden çıkarmadık mı birbirimizden,başka bir hayattan toplayıp getirdigimiz nefretimizle sessiz harflerle bagırmadık mı? vurgularda ki samimiyete sığınıp,bir dost göğsü hasretiyle kelimelerimize yaslanmadık mı sarılmadık mı birbirimize soguk gecelerin siyah yalnızlıgında,ağlamadık mı harf-harf! ...yağmuru yağdırdık birlikte,güneşi doğdurduk,ayrı mevsimlerde aynı mevsimin soğuğunda üşüdük,sıcagında ısındık,paylaştık biz.herhangi bir günün yorgun akşamında dudagımıza değmeyen bir fincan kahvenin,tadını bildik,birbirimizin sigarasını yaktık,ayrı koltuklarda yan yana oturduk,paylaştık biz.dost ziyaretlerine gittik,alışveriş yaptık,saatleri durmuş zmnlarda sokaklarda gezdik,bilmediğimiz şehirlerin uykusuz evlerinde uyuduk,uyandık birbirimize rüyalarımızı anlattık,paylaştık biz.En gerçekten daha gerçektik.Kelimeler yetersiz kaldıgında ekranı bir kağıt parçası gbi buruşturup bir kenara atmayı,dha yakında olabilmeyide istedik.Ama...YALAN___gizli saklı hiçbir şey kalmasın dedik aramızda konuştuk...saatlerce,günlerce,aylarca...tükettik en sonunda birbirimizi her şey ''gizemini'' yitirdi,'aşk' bitti...Ayrıldık...Günler kalbimizi buza çevirdi sonra eritti,aradan nice mevsimler geçti...Ve yine yaprakların direniş mevsimiydi yer; en sevdigimiz park...Karşılaştık...! YİNE bilinmeyenlerle dolu iki yabancıydık,Gözlerimiz konuştu,sadece bakıştık..Ayrılırken gicemini yitirmiş iki arkadaşlık ve şimdi yine ilk günlerde ki gibi...İki gizemli aşık..
