Artık aldanmak istemiyorum.Beni sevgilerin ölümsüzlüğüne inandır.Korkulardan ,şüphelerden kurtar.Hiç aldanmamışşların o engin iç rahatlığına hasretim.Ayıkla arıt beni.Bütün insanlar aldanıyormuş.Sürekli bir aldanışmış yaşamak...Ne çıkar?Artık aldanmak istemiyorum.Olduğun gibi seviyorum seni.Olmanı istediğim gibi değil.Nerdeysen orda dur.Nerdeysen orda kal.
Bütün mevsimleri bir günde,bütün yılları bir mevsimde yaşamaya razıyım seninle.Gözlerimin derinliğine bakma.başın dönmesin.Gelecek günleri düşünme,korkma,büyük hazlar yaşamaktan.Erişemeyeceğin hiçbir mutluluk yok.
Hiç aldatma beni.Yalan söyleme.Bir gün aldatsan bile aldandığımı senden öğrenmeliyim.o zaman ölsem de mutlu ölürüm.
Aldanmak en büyük yıkıntısı iç dünyamızın.Aldanmak ses veren üç telimizin birinin kopması.Aldanmak en son fakat en kesin kabulleneceğimiz gerçek.Sen hiç aldatma ne olur.Yıkılışım da sevgim kadar büyüktür benim.Bırak kalbimden ses veren bütün teller ben yaşadıkça sana inanmayı söylesin.O zaman herşeye katlanırım.Çaresizlikler beni korkutmaz.Şu aşağlık dünyanın hiçbir acısı seni sevmeyi unutturmaz.
İnanmak,seni düşündükçe bir şarkı olmalı dudaklarımda.İnanmak gökyüzünün en karanlık zaamanında bile görebileceğim bir yıldız olmalı.Dağlardan,denizlerden esen serin rüzgarlar gibi ,senden glen birşey olmalı inanmak.Kimi gün kulağımda musiki,gözlerimde ışık olmalı,İçtiğim suda,yediğim ekmekte sana tüm inanmanın tadını duymalıyım....Seni beklerken
şüphelerin en kahredici zehiriyle,geciktiğin her saniye bir defa ölmem.
Artık aldanmak istemiyorum .Seni aldatmak zevkinden sonuna kadar mahrum edeceğim.Beni aldatmanın acısını da sevincini de tattırmayacağım sana.Çünkü aldattığın zaman yeryüzünde inan olmayacağım.İnanmışlığım ölüme kadar sürsün bırak.
Zarımı son defa senin için atıyorum.
Ümit Yaşar OĞUZCAN.
